آرام و مهربان

مثل همیشه ات

نگاهت را دزدیدی از من

حیایت را می بوسم

مهربانم

لبخندهایت را                      دنبال می کنم

کاش یک لحظه نباشد که تو را دور بینم

هیچ نمی گویی

می خوانم                      چشم هایت چه صراحت دارد!

ای همه بود و نبودم          مهربانم

چه غوغایی بر پا شده در قلبم

گذشته هایم را        آینده هایم را

به چه حالی بفروشم ؟          مهربانم !             خوبم !

چه نسیمی دارد    روسری تو    

چشم می بندم و بیهوش می شوم

سادگی هایت !          پاکیت !           ناز تو به چند؟                     من خریدارم

مهربانم                       کدام راه نرفته ایست تا تو؟

بازهم میگذری؟                      کوچه های دل من وعده گرفته اند

خودت که میدانی

بی قراری بد دردیست

مهربانم

چگونه آتشی استی که نمی سوزانی        یخ های غرورم آب گشتند

چه خیالیست

چه کسی می گوید که هر که از دیده رود             از دلت هم برود؟

حتم دارم

دیده هایم به سان فرهادند               که تو را حک نموده اند

از کدامین نگاه من بروی؟

دوست دارم

حتی نگاه دزدکی ات را هم

برای من کافی است             حتی صدای لبخندت

 باور کن

تو تمام تمام هستیم هستی

مهربانم...

ساده می نویسم            و حرف می زنم            باتو

مثل نگاهت        احساست